Meneer de Vries zit vastgebonden aan zijn mengpaneel. Morrison heeft cowboytje en indiaantje met hem gespeeld, en onze hoogbejaarde technicus is weer eens de indiaan. Het is zondag 29 september 1985, de laatste keer dat het Weeshuis van de Hits één uur duurt. Volgende week worden het er twee.
Morrison mag een dame aankondigen. Ze is 25, heeft haar op zolder en zingt als een nachtegaal: Mari Wilson, het meisje van hiernaast uit Neasden. Ze vertelt zelf hoe ze achter de toonbank van een warenhuis stond en een ster wilde worden, en draagt Baby It’s True op aan Morrison. Echt waar.
Het is herfst, dus warme wijngrog en een open haard bij Chris Rea. Morrison heeft een nieuwe hobby, gaten graven, en in de tuin klimt een Australiër uit de grond die zich dwars door de aardbol heeft gegraven. De commissie voor de rechten van het drumstel buigt zich over Prince. Bij de kapper knip ik Morrison voor de feestelijke gelegenheid. En Sam Harris zoekt naar wat er is aan het einde van de regenboog.
In deze uitzending
Onderwerpen
- De laatste uitzending van één uur, vlak voor de twee uur vanaf 6 oktober 1985
- Mari Wilson stelt zichzelf voor en draagt haar plaat op aan Morrison
- Sting en het Secret Policeman’s Concert voor Amnesty International
- Morrisons nieuwe hobby: gaten graven
- De commissie voor de rechten van het drumstel
Muziek
- Kid Creole and the Coconuts – Annie, I’m Not Your Daddy
- Amii Stewart – Knock on Wood
- Sting – I Shall Be Released
- Mari Wilson – Baby It’s True
- Chris Rea
- Alison Moyet – That Ole Devil Called Love
- Spanky and Our Gang – Sunday Will Never Be the Same
- Sam Harris – Over the Rainbow
