Mei 1992, een terras aan het Valkhof in Nijmegen. Jeanne Kooijmans en ik turen op een notebook en bedenken een naam voor een nieuw ochtendprogramma: de Breakfast Club. De avond voor de eerste uitzending, in oktober, valt er een vliegtuig op de Bijlmer, en een week lang draaien we alleen stemmige platen. In deze terugblik van een kwartier hoor je hoe het programma daarna groeit: uitzendingen vanuit Antwerpen, de Breakfast Club Express per trein, een week live vanuit Dakar in Senegal.
Dan Solingen, 29 mei 1993. Vijf Turkse vrouwen en meisjes komen om in een brandend huis. We roepen drukkers op, en binnen tien minuten bellen drukkerijen, distributeurs, Bruna, de Free Record Shop en Albert Heijn. Op de kaart staat Ik ben woedend. Alle partijen in de Tweede Kamer steunen de actie, op één na. Na drie weken rijden we met 1.065.672 kaarten, onder politie-escorte, naar Bonn, en overhandigen ze aan de Duitse regering. De Duitsers op straat nemen het ons niet kwalijk.
In deze uitzending
Presentatie
- Peter van Bruggen en Jeanne Kooijmans
Onderwerpen
- Het ontstaan van de Breakfast Club op een terras in Nijmegen, mei 1992
- De Bijlmerramp en de uitgestelde eerste uitzending
- De brandaanslag in Solingen op 29 mei 1993
- De briefkaartenactie Ik ben woedend met ruim een miljoen kaarten
- De reis met de kaarten naar Bonn, onder Nederlandse en Duitse politie-escorte

